Xornalismo é, escribir, publicar e transmitir o que non queren que se publique, escríbase e transmítase, o outro son "plumillas e relacións públicas da censura e a corrupción con premeditación e engano aos seus lectores".
CORES DO SALNÉS É UN BLO
G. Sobre todo crítico.
Mostrando entradas con la etiqueta PACO LEIRO. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta PACO LEIRO. Mostrar todas las entradas

1 de octubre de 2020

FRANCISCO LEIRO EXPÓN EN CAMBADOS 45 ANOS DESPOIS.


ESTE VENRES ABRE AO PÚBLICO NON PAZO DE TORRADO A HISTÓRICA EXPOSICIÓN DE FRANCISCO LEIRO

Tino Cordal ( Concelleiro de Cultura): "É un evento cultural de gran relevancia. Despois de 45 anos, Leiro volve protagonizar unha exposición en Cambados"

"A Concellería de Cultura deseñou un estrito protocolo para garantir as medidas hixiénicas e sanitarias, ademais controlaranse os accesos limitando ou aforo a quendas de 10 persoas". "Trátase dunha mostra dás 45 pezas en bronce máis importantes de Leiro". "A exposición estará aberta ata o 10 de xaneiro, e poderase visitar de 11:30 a 13:30 e de 17:00 a 20:00 h. de martes a Venres. Vos sábados, domingos e festivos abrirá pola tarde ".

Francisco Leiro (Cambados, 1951) pertence ao grupo de artistas do século XX que protagonizou un cambio de dirección na arte española de principios da década dos oitenta. O clima de euforia que rodeou ao nacemento da nova democracia española manifestouse na arte na forma dunha explosión plural que incluía artistas como: Ferrán García Sevilla, Juan Muñoz, Manolo Queixume, Susana Solano, Juan Uslé e Miquel Barceló.

A obra de Leiro apareceu nun clima dominado polas ideas da Transvanguardia italiana e o Neoexpresionismo alemán, aínda que existe un conxunto de relacións moito máis complexo que incluiría o Surrealismo, o Manierismo galego, a escultura románica, a tradición policromática; así como o impacto da arte popular e de escultores europeos contemporáneos. A súa obra temperá mestura elementos surrealistas á vez que dá mostras dunha especie de Arte Pop lixeiro.

Nos anos oitenta o artista interesouse pola mitoloxía, as tradicións culturais e os trazos faciais ou psicolóxicos peculiares dos galegos para, posteriormente, centrarse nas relacións entre corpo e mobiliario, sempre coa súa particular mirada mordaz. A pesar deste marco conceptual, Leiro inspírase nas pautas da súa vida cotiá.
Explota os xestos físicos da xente que ve á súa ao redor e réndese á súa lacónico sentido do humor, así como á súa mirada irónica e a miúdo esaxerada ata o surreal. A finais dos oitenta Leiro trasládase a Nova York onde reside desde entón sen renunciar a longos períodos no seu estudo de Cambados.

2 de abril de 2020

MASCARILLAS ILUSTRADAS POR PACO LEIRO


Galicia recibiu hoxe o terceiro envío das máscaras adquiridas pola Xunta. Trátase de 1 millón de unidades que foi entregado na plataforma loxística do Servizo Galego de Saúde, situada en Negreira. O material será distribuído desde este centro a toda a comunidade.
Sanidade envía este material de protección con carácter prioritario a hospitais, centros de saúde e residencias sociosanitarias, tal e como especifican os protocolos elaborados coas recomendacións do persoal de medicina preventiva.
O material recibido hoxe forma parte dos lotes adquiridos pola Xunta de Galicia a distintos provedores e que se suman ás 700.000 máscaras recepcionadas o pasado domingo e aos 2 millóns de máscaras recepcionadas onte.
Os protocolos de actuación para a protección dos profesionais na presente crise sanitaria provocada polo COVID-19 establecen a necesidade de que usen equipos de protección individual (EPI) para determinadas intervencións. Os elementos de protección recomendados son gafas de protección, batas de alta protección, máscaras respiratorias cirúrxicas e FFP2 e luvas de exame, xunto con solución hidroalcólica desinfectante.


Doazóns de Paco Leiro e Rafael Canogal

O material sanitario que se reparta a partir de hoxe levará ilustracións doadas por Paco Leiro e Rafael Canogal.
Francisco Leiro Lois, máis coñecido como Paco Leiro, nado en Cambados en 1957, é un pintor e escultor galego. Mentres, Rafael Canogar, nado en Toledo no ano 1935, é un dos principais representantes do arte abstracto en España.



4 de diciembre de 2019

QUE VAI PASAR CO CRISTO DAS RUÍNAS DE SANTA MARIÑA?



O Cristo do altar maior das ruínas de Santa Mariña Dozo (a antiga igrexa parroquial do centro de Cambados) foi retirado hai case 5 anos polo Concello debido ao seu avanzado estado de deterioración. Levouno ao taller dun restaurador, que tras examinar a peza ditaminara que necesitaba un tratamento insecticida e funxicida para eliminar as causas que provocaron que podrecese a madeira. Posteriormente, engade no seu informe, faríanse outros labores de protección e restauración para dar unha maior durabilidade á imaxe.

A pregunta é porque o Concello se mete nestes asuntos sen ter clara unha solución e pretende arranxar algo que non é da súa propiedade?

O restaurador recibira tres presupostos para arranxar a peza, que oscilaban entre os 3.700 e os 7.000 euros. O grupo de goberno que dirixía por entón Luís Aragunde, sinalaba respecto diso que "aínda que non se trata dunha actuación urxente nin prioritaria" levará a cabo a restauración. Iso si, pedirase algunha subvención e tamén se está barallando a posibilidade de solicitar a axuda veciñal, dado que a talla é propiedade da parroquia, e non do Concello. Pois nin subvención nin axuda dos veciños.
Posto que a peza é da igrexa e esta está declarada desde 1943 Monumento Histórico-Artístico suponse que a Xunta debería estar pendiente de todo o que aconteza neste ben cultural de Cambados e Galicia. Pois a Xunta, a través de Patrimonio non fixo nada por restaurar o Cristo ou cando menos tentar mudar a situación. Ben é certo que reparar a escultura sen despois tomar medidas de protección non serviría de nada. Temos que lembrar que o Cristo xa estivo en parte protexido. A finais da década dos 80 colocouse o Cristo no interior dun baldaquino que fixeran os alumnos da escola taller e que protexía a escultura. Pero o Concello non pedira permiso a Patrimonio, e tras unha denuncia a mediados dos 90 houbo que retirar a protección. Porque o Arcebispado non consulta con Patrimonio e de ser posible por medios para que a talla non se deteriore pedir unha sbvención para arranxalo e non deixar nas mans dos veciños ou do propio concello o arranxo. Si non é posible arranxalo e dotalo de protección o mellor sería deixarllo claro aos veciños e deixar o tema pechado. Outra solución sería o que se está a facer agora pero co Cristo de Paco Leiro, que moito nos tememos non volva a presidir as ruínas. Exemplos da colaboración entre igrexa e Xunta temos moitos e so imos por uns cuantos destes meses últimos. Imaxinade os que houbo nestes derradeiros cinco anos. Un deles de hoxe mesmo.











20 de noviembre de 2019

PRIMEIRA EXPOSICIÓN DOS DEBUXOS DO CAMBADÉS PACO LEIRO

Mañá xoves, 21 de novembro, ás 20 h, inaugúrase a exposición "LEIRO, debuxante" de Francisco Leiro.

SVT Espazo de Arte (Vigo) prosegue a programación desta tempada coa mostra "Leiro, debuxante" de Francisco Leiro (Cambados, 1957), un dos artistas galegos que alcanzou maior proxección nacional e internacional e cuxas obras se atopan xa nos principais museos, centros de arte e coleccións públicas ou privadas de toda o mundo. "Leiro, debuxante" constitúe, a primeira exposición dedicada de forma exclusiva aos seus debuxos sobre papel. A exposición achéganos a unha faceta inédita da súa arte que ata fai moi pouco tempo só era coñecida e gozada nos círculos máis próximos ao artista, e que nos últimos anos comezou a aflorar con forza, como unha sección cada vez máis significativa, nas súas máis recentes exposicións escultóricas. A práctica do debuxo acompañouno como unha presenza constante, desde a súa época xuvenil santiaguesa dos anos 70, de clara influencia surrealista, onde xa practicaba unha sorte de debuxo automático, cargado de referencias oníricas e ecos imprevistos do inconsciente: debuxos que a miúdo se converten nas orixes de futuras obras escultóricas. Noutras ocasións, pola contra, o debuxo busca o camiño dunha radical autonomía e avanza autosuficiente sobre os seus propios recursos pictóricos.


13 de noviembre de 2019

O CRISTO DE LEIRO ABANDONA SANTA MARIÑA


Un ano máis, e van 5, por estas datas o Cristo de Paco Leiro que preside a igrexa do Cimiterio de Santa Mariña de Cambados abandona o emplazamento para estar resguardado das inclemencias do tempo.

A peza foi retirada por operarios municipais en colaboración cun traballador do taller de Leiro, supervisada polos concelleiros Tino Cordal e Xurxo Charlín e foi trasladada, en primeira instancia, ao local que o artista ten en Corvillón.

A iniciativa do escultor cambadés Paco Leiro fai que a iglesia das Ruínas de Santa Mariña conten cun Cristo de madeira, de dous metros de altura, cubre desde o 2015 o oco deixado cando se retirou o "titular" para ser restaurado.

A iniciativa surxiu no ano 2015 do propio escultor que se puxo en contacto con membros da corporación local que trasladaron a idea á Comisión do Cemiterio e ao cura párroco, José Aldao. Tras unhas reunións entre Victor Caamaño (por aquel entonces concelleiro de Cultura) o párroco e a dirección da Comisión acordouse dar traslado da idea e a petición de permisos a Patrimonio e ao Arzobispado. Conseguidos os permisos so quedaba fixar dia para a colocación da peza nun acto que debería ser público e aberto, posto que se trata dun monumento seña de identidade do pobo de Cambados, pero que ao fin foi "segredo".

Hai que agradecer a Paco Leiro a iniciativa que da conta do amor que profesa polo seu pobo natal e que por moito que esté lonxe de aquí lévao no seu corazón e na sua cabeza.

O Concello de Cambados puxérase en contacto con Patrimonio e expuxéralle as duas opcións posibles de reparación do Cristo que leva anos presidindo as ruínas. Ao parecer a reparación do Cristo oscilaba entre 3.000 e 7.000 euros. En xaneiro do 2015 presentouse un informe con estas dúas opcións: unha restauración máis económica duns 3.700 euros e outra máis en profundidade de 7.000 euros que ademais, devolveríalle o ton de pel orixinal.

Cinco anos despois, patrimonio e arzobispado non contestaron.



CRISTO DO CONVENTO

Ficha técnica:
Madeira de carballo policromada
Cruz: piñeiro tea
280 x 180 x 65 cm 
Represéntase a expiración de Xesus Cristo.
A figura aparece despegada da cruz en postura frontal, cos brazos en forma de Y, acentuando a sensación de peso morto, o que lle da máis dramatismo á composición.
Podería dicirse que o tratamento da anatomía é achegado ao do primeiro Renacemento ( Brunelleschi, Donatello ou  Juan de Anchieta) e respecto a Cristos contemporáneos atreveríame a citar o Cristo de Moiá de Francisco Asorey.
A cruz en TAU (en forma de T) é un símbolo empregado pola orde Franciscana. Por este motivo escolle a cruz en forma de TAU, como homenaxe ao antigo convento de San Francisco en Cambados.
De aí o título de la obra, CRISTO DO CONVENTO




1 de octubre de 2019

PACO LEIRO EXPON NA SALA PRINCIPAL DA FAMOSISÍMA TABACALERA




Tabacalera acolle, neste principio de tempada, tres exposicións presentadas polo Ministerio de Cultura e Deporte: ‘Leiro. Roteiro’, na Principal; ‘Horizontal. Miquel Mont e Guillermo Moura, na sala Fráguaa; e ‘ Sfumato. Rui Macedo’ en Estudos de Tabacalera. A mostra de Francisco Leiro (Cambados, 1957) crea un percorrido no que o debuxo e a escultura fúndense nunha perfecta harmonía, a través dun conxunto de oitenta obras dividido en sete etapas: Leviatán, Tránsito, Fronteira, Nichos, Lugar, Modelos e Caracteres. Este corpus artístico abarca un período que se inicia nos anos noventa ata chegar aos nosos días, con esculturas inéditas, realizadas leste mesmo ano, pensando nas salas de Tabacalera.
A mostra ‘Horizontal’ é un proxecto conxunto dos artistas Miquel Mont (Barcelona, 1963) e Guillermo Moura (Madrid, 1980). Ambos, sendo de xeracións diferentes e residindo o primeiro en Francia e o segundo en España, recibiron amplo recoñecemento nos seus respectivos traballos. Mont e Amora coinciden nun dominio do resultado artístico onde sempre hai unha capa mental máis que, nun terreo físico, transfórmase e evoluciona, onde existe outra posibilidade nova que vira ao redor da pintura como pano de fondo, nunha navegación sen límites. E o artista portugués Rui Macedo (*Évora, 1975) ofrece en ‘ Stumato’ un xogo de friccións entre o real e o ilusorio a través de trinta e tres pinturas ao óleo sobre lenzo creadas especificamente para o espazo Estudos de Tabacalera. As exposicións ‘Leiro. Roteiro’ de Francisco Leiro; ‘Horizontal’ de Miquel Mont e Guillermo Moura; e Sfumato’ de Rui Macedo, preséntanse en espazos de Tabacalera, Madrid, ata o 10 de novembro de 2019.




12 de diciembre de 2018

A TVG EMITE A PRIMEIRA PARTE DO DOCUMENTAL SOBRE PACO LEIRO


Para todos aqueles que aínda non tivéchedes a oportunidade de ver ou queredes voltar a ollar a primeira parte do documental  sobre Paco Leiro mañá xoves, pola noite, na segunda canle da Crtvg Galicia, ás 23:15, vaise emitir a o proxecto de Arraianos Producións sobre o proceso creativo do artista internacional cambadés,"Sísifo Confuso. Os traballos e os días de Francisco Leiro". A ver se vos presta... 

E despois non digades que non vos avisamos...




25 de octubre de 2018

ESTRÉASE UN SEGUNDO DOCUMENTAL SOBRE PACO LEIRO



Arraianos  Producións anuncian a proxección especial de "O Purgatorio de Francisco Leiro" en Bilbao a 60 edición no  ZINEBI. Este é o segundo documental sobre o traballo do escultor cambadés.

Os escultores Francisco Leiro e  Txomin  Badiola dialogan sobre o seu oficio, as técnicas, o proceso creativo e sobre o purgatorio de todo artista, mentres percorren as salas baleiras da galería de arte, onde se vai a inaugurar ao día seguinte o proxecto expositivo “Purgatorio”, de Leiro. Ao redor deste sorprendente diálogo, rodado nun único plano secuencia, vira este documental, que explora todas as posibilidades deste formato, combinando este material con testemuños de artistas e amigos que falan sobre Leiro.



O PURGATORIO DE FRANCISCO LEIRO

ESPAÑA
2018 | 51 min
Documental

Dirección Aser Álvarez

Guion Aser Álvarez

Montaje Mariana Romero

Sonido Arraianos Producións SL

Música Lucía Martínez

Fotografía Plácido Romero y Aser Álvarez

Intérpretes Francisco Leiro, Txomin Badiola

Producción Arraianos Producións SL



10 de septiembre de 2018

UN DOCUMENTAL SOBRE O ESCULTOR CAMBADÉS FRANCISCO LEIRO CHEGA ESTE LUNS AO 'HAY FESTIVAL' DE SEGOVIA



O documental ' Sísifo confuso. Traballos e días de Francisco Leiro', que aborda o labor creativo do escultor de Cambados Francisco Leiro, proxectarase este luns no 'Hay Festival' de Segovia, un evento de artes que se realiza en varios países do mundo, como Gales, Colombia, Reino Unido, Perú ou México.

O director e produtor executivo desta peza audiovisual, o politólogo e xornalista Aser Álvarez, natural de Bande (Ourense), destacou a Europa Press que a obra mostra ao artista galego traballando nos seus talleres de Cambados, Madrid e Nova York durante as "diferentes fases do proceso creativo e en distintas estacións do ano". Unha primeira parte proxecta o labor de Leiro desde a extracción nunha canteira de Moraña (Pontevedra) de granito negro, "pedra que lle gusta especialmente ao artista", ata a elaboración dunha escultura. A segunda ambiéntase en Madrid e o seu proceso de matización no seu taller antes da inauguración dunha exposición; a terceira, mostra a estancia do artista en Nova York, antes de volver a Cambados. "Cada unha das localizacións está gravada con diferentes cámaras e equipos de imaxe porque queriamos buscar diferentes luces, texturas e matices, desde o outono en Cambados, cun vídeo máis íntimo; o estalido da primavera en Madrid, e o inverno en Nova York, cun estilo máis cinematográfico. Levounos case catro anos todo este proceso de indagación audiovisual sobre o seu proceso creativo", apuntou Álvarez.

UNHA OBRA Á ALTURA DO ARTISTA
A idea de crear un documental sobre Leiro nace cando o director desta peza coincide co escultor na gravación do documental sobre Celso Emilio Ferreiro. "Pasámolo moi ben, empecei a ver os materiais que había sobre el gravados e non había ningunha peza audiovisual á altura do artista, que me gustaba desde facía moito tempo; comentámosllo e aos poucos fomos gañando a súa confianza e gravando nos seus talleres", resumiu Álvarez. Así mesmo, o documental ' Sísifo confuso. Traballos e días de Francisco Leiro' converteuse nun libro DVD "grazas á colaboración da Deputación de Pontevedra", o cal se presentará "seguramente no Culturgal" -feira das industrias culturais de Galicia-, e "que xa vai quedar como unha peza de referencia sobre Leiro", así como noutros espazos, ademais de ser emitido na televisión autonómica de Galicia. Desta maneira, Segovia será a sexta parada desta produción audiovisual, que foi estreada no Festival de Cinema de Raindance (Londres) "fai máis dun ano" e foi proxectada en varias cidades galegas, como Cambados, Ferrol, Pontevedra, Vigo ou Santiago, ademais de Glasgow. "Estar no Hai Festival é un auténtico privilexio; é moi potente, internacional, multidisciplinar, e entenden as artes desde un punto de vista moi amplo e aberto, por exemplo, un proxecto fotográfico que á súa vez sexa un documental audiovisual", resumiu o director da obra.

EXPOSICIÓN FOTOGRÁFICA
Ademais da proxección do documental, o proxecto de Arraianos Producións inclúe unha exposición fotográfica con instantáneas que serviron para documentar a gravación do proceso creativo do propio escultor. "Son fotografías que fun facendo sen intención de que fose un proxecto expositivo; pasado un tempo vímolas e démonos conta de que podiamos facer unha expo moi interesante", apuntou o director. "O proxecto fotográfico interesou moito no festival porque permite ver o que nunca se viu, os lugares onde Leiro, posiblemente o artista galego contemporáneo con maior proxección internacional, traballa nos seus talleres de Cambados, Madrid e Nova York, o triángulo no que se desenvolve a exposición e o documental", subliñou Álvarez. A exposición, que se inaugura tamén este luns en Segovia, xurdiu tras unha conversación entre o director e a directora do 'Hai Festival', Sheyla Cremaschi, a cal se puxo en contacto "porque lle encantou a peza audiovisual", destacou Álvarez. "Comenteille que había unha exposición de fotografías sobre o proceso de rodaxe, que fora moi longo, de case catro anos, entre Cambados, Madrid e Nova York, e que a idea era facer unhas fotografías en gran formato en branco e negro que estaría ben expoñer; aí, xurdiu a posibilidade de facer algo no evento de Segovia e apostaron por iso, polo que inauguramos este luns na Alhóndiga a expo, cunha visita guiada", asegurou.

UN SEGUNDO DOCUMENTAL
O proceso de gravación iniciouse "sen financiamento, sen guión e sen saber moi ben se ía dar lugar a un documental, unha peza de vídeo creativo ou un proxecto fotográfico exclusivamente", desvelou o seu director. Con todo, serviu para crear tres proxectos paralelos, "independentes e complementarios", xa que, ademais da exposición e a peza audiovisual sobre o labor de Leiro, o equipo creou un segundo documental, 'O purgatorio de Leiro', que mostra un diálogo entre o artista galego e o escultor Txomin Badiola no que conversan sobre o seu oficio. 'O purgatorio' será estreado en novembro na sesenta edición do Festival Internacional de Cinema Documental e Curtametraxe de Bilbao Zinebi, no Guggenheim. "A obra principia aí a súa andaina, moverémolo e a partir de entón seguramente terá un percorrido interesante", avanzou o director, pois se trata dun festival de primeiro nivel e de moito prestixio dentro e fóra de España. Esperamos que poida empezar así o seu percorrido por festivais", concluíu Aser Álvarez.




4 de julio de 2018

CAMBADOS ACOLLE A PRIMEIRA DAS PROXECCIÓNS DO DOCUMENTAL SOBRE FRANCISCO LEIRO



Sísifo confuso. Traballos e días de Francisco Leiro proxectarase o vindeiro venres 6 de xullo, ás 22horas, na praza de Ramón Cabanillas en Cambados, no concello no que naceu e no que vive parte do ano o escultor que protagoniza o documental. Segundo explica o deputado de Cultura Xosé Leal, esta proxección será a primeira das tres que a Deputación de Pontevedra promoverá en tres espazos da provincia nos que se sitúa a obra civil de Francisco Leiro: a propia praza de Ramón Cabanillas de Cambados, que acolle a súa peza Baco; a Illa das Esculturas de Pontevedra onde se sitúa Saavedra. Zona de descanso –na mesma canle do río Lérez–; e a praza da Estrela de Vigo onde se atopa a peza O Nadador.
Con estas proxeccións o Departamento de Cultura e Lingua pretende achegar a figura dun artista de recoñecido prestixio internacional á poboación da provincia, ao tempo que promove un diálogo entre o propio documental e a obra civil do artista, xa que as tres proxeccións se realizan a carón de pezas de Francisco Leiro. Segundo apunta o nacionalista Xosé Leal, ademais de poder visionar un documental que foi proxectado en moi poucas ocasións, o público tamén poderá gozar dunha intervención artística a cargo de Lucía Martínez, a responsable da música na cinta, quen realizará unha performance na que combinará música en directo, vídeo e sons das ferramentas de Francisco Leiro previamente gravados.
Sísifo confuso. Traballos e días de Francisco Leiro é o resultado de máis de tres anos de traballo documentando e filmando o día a día de Leiro nos seus espazos de traballo: os seus obradoiros en Cambados, Madrid e New York. Supón ademais a primeira vez que o artista permitiu que un equipo de rodaxe entrara nos seus lugares de creación polo que este proxecto permite coñecer, desde un punto de vista íntimo e moi persoal, o traballo do escultor cambadés.
O documental, que data de 2016, está producido por Arraianos Multimedia e dirixido por Aser Álvarez. Desde entón foi exhibido en moi poucas ocasións e sempre en contextos de festivais de cine ou audiovisual. A súa estrea fora en Londres, no Raindance Film Festival, en outubro de 2016 e posteriormente pasou polo Krafta Doc Internnational–Art Making Film Festival de Glasgow, e polo Festival Internacional de Cine Digital Experimental de Espacio Enter Canarias de Tenerife. Na Galiza participou no Festival Primavera do Cine de Vigo e na Semana Internacional de Cine de Autor de Lugo. Está previsto que no mes de setembro, o día 10, se proxecte no prestixioso Hay Festival de Segovia.
Francisco Leiro, un dos artistas galegos con máis proxección internacional de hoxe en día, naceu en Cambados nunha familia de ebanistas e carpinteiros. A súa obra comezou a salientar no circuíto internacional da arte a mediados da década de 1980, sobre todo en países como Brasil, Australia, Italia ou Holanda. No ano 1990 asina contrato de exclusividade coa Malborough, unha das galerías de arte máis prestixiosas do mundo. Actualmente, Francisco Leiro vive e traballa a cabalo entre New York, Madrid, e Cambados –ten o obradoiro en Corbillón– e soe traballar materiais moi diversos como a pedra, a madeira, o mármore ou o bronce.


13 de marzo de 2018

ASOREY E PACO LEIRO NA MOSTRA MÁIS GRANDE DE ARTISTAS GALEGOS








A mostra reúne 192 obras de moitos dos artistas galegos máis relevantes dos últimos 150 anos


A Cidade da Cultura inaugurará este venres, 16 de marzo, a mostra máis ambiciosa realizada, ata o momento, sobre a arte galega: Galicia Universal. A arte galega nas coleccións de ABANCA e Afundación. A exposición presenta unha selecta escolma de 192 obras procedentes das dúas coleccións corporativas de arte máis senlleiras da comunidade e entre as máis importantes de España.
Por vez primeira, unha mesma exposición reúne obras de moitos dos artistas galegos máis relevantes dos últimos 150 anos como son Jenaro Pérez Villaamil, Fernando Álvarez de Sotomayor, Urbano Lugrís, Francisco Lloréns, Serafín Avendaño, Laxeiro, Virxilio Vieitez, Manuel Colmeiro, Luís Seoane, Arturo Souto, Maruja Mallo, Eugenio Granell, Julia Minguillón, Francisco Leiro, Francisco Asorey, Antón Patiño, Menchu Lamas, Xaime Quessada, Berta Cáccamo, Antón Lamazares, Pamen Pereira, Elena Colmeiro ou Antía Moure, entre outros moitos ata completar un total de 119.

O Museo Centro Gaiás acollerá ata o 14 de outubro esta escolma de pinturas, esculturas, fotografías e instalacións que supón unha oportunidade única para achegarse ao proceso de construción da nosa identidade cultural e comprender a dimensión universal da arte galega. Á vez, esta exposición facilítalle a toda sociedade o acceso ao relevante patrimonio artístico que posúen as importantes coleccións privadas de ABANCA e Afundación.

Actuación musical

A inauguración contará coa actuación especial de Alejo Amoedo, ao piano, e Asterio Leiva, ao clarinete, para interpretar dous movementos dunha sonata de Jesús Bal y Gay (Lugo, 1905 - Madrid, 1993), un dos compositores máis importantes do século pasado, que tivo unha vinculación moi estreita coas correntes artísticas do momento.


Programa de actividades

Galicia Universal. A arte galega nas coleccións de ABANCA e Afundación estará aberta ao público de martes a domingo, con entrada de balde, e contará cun amplo e variado programa de actividades e visitas guiadas e didácticas co fin de contribuír á difusión das obras, cunha especial atención á comunidade escolar, pero tamén aos amantes da arte, co obxectivo de incrementar a afluencia de turismo cultural.
O atractivo da exposición virá reforzado polo deseño da montaxe, a cargo do recoñecido estudio galego de arquitectura Abalo e Alonso, que desenvolveu un proxecto para realzar o valor singular das pezas e establecer un diálogo harmónico coa potencia visual do Museo Centro Gaiás.
O catálogo da exposición, en galego, castelán e inglés e editado polo estudio galego Desoños, representará unha obra de referencia para o coñecemento da arte galega, que permanecerá máis alá da clausura da exposición.
A exposición organiza as obras seguindo un criterio temático, no que as pezas se agrupan ao redor de cuestións como a cultura popular, a presenza da muller na arte, o compromiso social, a paisaxe, o retrato, a tradición e a renovación ou os movementos da nova arte galega.
A través deste discurso Galicia Universal. A arte galega nas coleccións de ABANCA e Afundación permite comprender como a construción da arte galega é o resultado de dous factores: do compromiso dos artistas coa identidade e por outra banda, da súa vocación de universalidade, reflectida na ligazón coas tendencias e movementos internacionais.

A exposición ‘Galicia universal. A arte galega nas coleccións de ABANCA e Afundación’ pretende amosar todas as ideas e conceptos expostos ao longo de dez seccións, artelladas de forma mixta, temática e cronolóxicamente, nas que se presta atención aos procesos de desenvolvemento estético e a súa inserción no espazo cultural galego.
1-Cultura popular. Da anécdota á identidade. Na que atopamos a Maside, Torres, Colmeiro, 
Laxeiro, Seoane, Mario Granell... 
2- Representación da muller como imaxe do país. Mater Gallaecia. Neste espectro situamos a 
Maside, Failde, Laxeiro, Colmeiro ou Seoane. 
3- Paisaxe do Romanticismo aos tempos modernos. Localizamos nesta sección a Ovidio Murguía, Parada Justel, Jenaro Carrero, Alfredo Souto, Bello Piñeiro, Francisco Lloréns, Imeldo Corral, Sotomayor, Germán Taibo ou Manuel Abelenda. 
4- A vida, as formas; A natureza morta. Identidade a través dos obxectos. Aquí están artistas como Maruja Mallo, Juan Luis Abelenda e Luis Caruncho. 
5- Público–privado: Grandes escenarios. Grandes formatos. Onde teñen cabida Urbano Lugrís, Carlos Sobrino e Castelao. 
6- Retrato típico e arquetípico. Identificamos nesta categoría a Francisco Asorey, Fernando Álvarez de Sotomayor, Elvira Santiso, Julia Minguillón. 
7- Compromiso social e político. Os novos: Castelao, Arturo Souto, Luís Seoane
8- Entre a abstracción e a nova figuración: Manuel Mampaso, Manuel Molezún, Reimundo Patiño, José María de Labra, Luis Caruncho, Leopoldo Nóvoa, Lodeiro, Tino Grandío e Jorge Castillo. 
9- Atlantismo. Neste abano amplo están Xosé Lodeiro, Manuel Quintana Martelo, Ignacio Basallo, Silverio Rivas, Antón Pulido, Guillermo Monroy, Ánxel Huete, Menchu Lamas, Francisco Leiro, Antón Lamazares, Antón Patiño, Manuel Moldes ou Din Matamoro. 
10- Local e universal. As redes de comunicación. Nesta sección situamos a Pamen Pereira, Xoán Anleo, Ánxel Huete, Pilar Alonso e Jorge Barbi.




16 marzo 2018 – 14 outubro 2018 
Museo Centro Gaiás Martes a domingo, de 10 a 20 h Entrada de balde 
Visitas comentadas: De martes a venres, 17:30 h Sábados, domingos e festivos, 12.30 e 17.30 h Semana Santa, xullo e agosto, 12.30 e 17.30 h 
Non é preciso reservar praza


9 de noviembre de 2017

O CGAC PROPÓN UNHA LECTURA DA ARTE GALEGA CONTEMPORÁNEA A PARTIR DE OBRAS DA SÚA COLECCIÓN












O Centro Galego de Arte Contemporánea propón no seu novo proxecto expositivo un achegamento á arte galega das últimas décadas ata hoxe a través de obras da súa colección, dunha trintena de artista, entre os que se inclúen nomes de referencia como os de Antón Lamazares, Menchu Lamas, Xosé Lodeiro, Mónica Alonso, Luis Caruncho, Pamen Pereira, Manuel Mampaso, Manolo Paz, Francisco Leiro, Reimundo Patiño, Manolo Moldes, Montse Rego, Silverio Rivas, Ánxel Huete e Din Matamoro, entre outros.
Baixo o título Modelo x armar. Arte en Galicia na Colección do CGAC, a mostra foi presentada esta mañá en rolda de prensa polo seu comisario, e director do centro, Santiago Olmo, e polo secretario xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, quen salientou que “algunhas das obras que forman parte da exposición nunca foron exhibidas ata o momento”. É o caso da peza Tampouco o mar dorme, de Pamen Pereira, creada en 2015 e adquirida polo CGAC este mesmo ano; e tamén da obra Cariátide, corpo en cambio, da artista Marta Lorenzo, mercada polo centro en 2015. Doutras pezas da mostra o secretario xeral recordou que é a primeira vez que se exhiben no CGAC, como o colaxe Espantallo, de Manuel Facal.

O papel da arte na construción de Galicia

Puxo tamén en valor Anxo Lorenzo o papel levado a cabo polo colección do CGAC nas últimas décadas, desde o momento da súa posta en marcha, en 1995, e o papel que segue a desempeñar actualmente no contexto artístico galego; un papel que considerou “imprescindible, non só polo que supón desde o punto de vista do patrimonio artístico galego, senón tamén como construción dunha historia común de Galicia”, afirmou.
Parafraseando o título da novela de Julio Cortázar 62/Modelo para armar, a exposición estrutúrase en tres seccións de carácter cronolóxico. A primeira abrangue os anos cincuenta e sesenta, nos que se constrúe unha idea de abstracción; a segunda inclúe as décadas dos setenta e os oitenta, nas que se contrapón unha arte de carácter normativo e xeométrico a unha visión máis xestual e figurativa. Por último a terceira sección, que chega ata a actualidade, arranca nos anos noventa, coincidindo coa creación da Facultade de Belas Artes de Pontevedra e coa apertura do CGAC en 1993.
Este período máis actual caracterízase por unha relevante presenza de artistas mulleres, polas conexións internacionais, que tamén potencia o CGAC desde os seus programas expositivos e desde a súa colección, así como por unha apertura á fotografía, ao vídeo ou a instalación, e mais a temas conectados con cuestións de xénero ou sociopolíticas, tratados desde unha multiplicidade de perspectivas.
A exposición, na que se inclúen algunhas obras da colección internacional do CGAC co obxectivo de contextualizar historicamente o traballo dos artistas galegos e poder establecer un diálogo con outras liñas estéticas do momento, poderá verse ata o 25 de febreiro, na entrada e na planta soto do CGAC.

Programación de actividades

Ao abeiro desta nova exposición desenvolveranse diversas iniciativas. Esta tarde, ás 19:30 horas, previamente á inauguración da exposición, presentarase o Proxecto de catalogación da colección CGAC, a cargo do seu director, Pedro de Llano Neira; da investigadora Ánxela Caramés e do director do CGAC.
Tamén acompaña a exposición o seminario Novas narrativas na historia da arte contemporánea, organizado pola Universidade de Santiago de Compostela e que se celebra no CGAC o 24 e o 25 de novembro. Nel abordarase unha reflexión ambiciosa ao redor dos obxectos e dos métodos de estudo da historia da arte. Coincidindo coa presenza no seminario da recoñecida teórica e ensaísta Mieke Bal, o día 25 de novembro o CGAC abrirá ao público, no seu Espazo de proxectos, a instalación multipantalla Madame B., traballo no que a pensadora belga colabora coa realizadora inglesa Williams Gamaker.
Ademais, o venres 10 de novembro, e dentro do ciclo Xornadas de música contemporánea 2017, ás 20:30 horas, no auditorio do CGAC, O Taller Atlántico Contemporáneo (TAC) presenta “Inger mi calices”, escrita por encargo para esta ocasión polo recoñecido compositor Fernando Buide, e que conta ademais coa colaboración, para a interpretación desta obra, da nova videocreadora galega Laura Iturralde.

Visitas guiadas na fin de semana

Todos os sábados ás 12:00 horas, o público poderá achegarse ao CGAC para gozar das exposicións acompañado por mediadoras especializadas en arte. Este servizo ten como fin estimular o interese pola creación artística contemporánea e facilitar a comunicación entre o espectador e as obras de arte. As visitas son gratuítas e non se require inscrición previa.

A colección do CGAC

A colección permanente do CGAC creouse en 1995 e, desde entón, non deixou de se enriquecer con incorporacións de obras procedentes do contexto galego e internacional, con especial atención aos artistas españois, portugueses e latinoamericanos. Os seus fondos contan na actualidade con máis de 1.200 pezas adquiridas ou doadas por coleccionistas particulares, institucións e artistas.
A colección está constituída fundamentalmente por obra de artistas que viron consolidada a súa traxectoria a partir da segunda metade do século XX e algunhas das súas obras emblemáticas foron concibidas especificamente para os espazos do CGAC.