Xornalismo é, escribir, publicar e transmitir o que non queren que se publique, escríbase e transmítase, o outro son "plumillas e relacións públicas da censura e a corrupción con premeditación e engano aos seus lectores".
CORES DO SALNÉS É UN BLO
G. Sobre todo crítico.
Mostrando entradas con la etiqueta BANCOS. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta BANCOS. Mostrar todas las entradas

6 de marzo de 2020

"EL ZAMPAKILOS SOLIDARIO" EN CAMBADOS E VILAGARCÍA


Uns 500 voluntarios colaborarán na campaña de recollida de alimentos 'El Zampakilos Solidario' entre este venres e este sábado en distintas localidades da provincia de Pontevedra. Así detalla a Fundación Provincial Banco de Alimentos de Vigo, que participará por cuarto ano consecutivo nesta iniciativa promovida pola empresa Eroski- Vegalsa. Deste xeito, a acción desenvolverase nunha trintena de establecementos dos que dispón esta cadea de supermercados no Porriño, Mos, Redondela, Baiona, Vilagarcía de Arousa, Soutomaior, Cambados, Lalín e Marín, así como nas cidades de Vigo e Pontevedra. Alimentos como leite, cacao, galletas, aceite e conservas son os alimentos máis demandados. Tamén se buscará recoller botes de cristal con vexetais e legumes precociñados dada a pobreza enerxética que padecen algúns dos beneficiarios. Así mesmo, o Banco de Alimentos de Vigo levará a cabo distintas operacións de recollida de comida nas próximas semanas, para o que precisa da colaboración duns 500 voluntarios. As persoas interesadas en participar nestas accións poderán inscribirse mediante a páxina web desta entidade (www.bancoalimentosvigo.org) e o seu número de teléfono (986.26.30.22).


18 de diciembre de 2018

A XUNTA GASTOU UN MILLÓN NUN DOCUMENTO PARA XUSTIFICAR O FRACASO DA FUSIÓN DAS 'CAIXAS'


O Goberno galego tivo que recorrer a un crédito do programa de imprevistos para o abono que ascendeu en total a un millón de euros Feijóo e Currás pagaron un millón de euros por un informe de KPGM que enarboraron como garantía da viabilidade da fusión de Caixanova e Caixagalicia. A entidade resultante tivo que ser rescatada ao pouco con 9.000 millóns de euros públicos. Así, o Goberno galego dixo no seu día que a "auditoría externa encargada pola Xunta de Galicia a KPMG avala a solvencia da fusión das caixas galegas". A propia KPGM desmontou, tras o fracaso da fusión, esta afirmación, alegando que non era tal auditoría. As desaparecidas caixas de aforros galegas acordaran "inicialmente" coa Xunta que custearían o estudo que KMPG fixo sobre a fusión, pero as "discrepancias" xurdidas durante o proceso levaron a que o Goberno autonómico fixésese cargo do pago, o cal ascendeu a un montante dun millón de euros. Así se recolle na 'Memoria da necesidade de contratación externa para a elaboración de senllas due diligences nas caixas de aforros galegas', á que tivo acceso Europa Press, que realizou a Consellería de Facenda con data de 29 de decembro de 2009 a modo de carta de encarga sobre o estudo para realizar por KPMG. A XUNTA MANTÉN O SEGREDO O deputado de En Marea Antón Sánchez presentou recentemente unha demanda por "vulneración" dos seus dereitos parlamentarios ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) en relación coa negativa da Xunta a achegar determinada documentación sobre a fusión. Nunha contestación con data de 23 de novembro de 2018 ao requirimento do TSXG, a Xunta dá por satisfeita a remisión de información. Con todo, o deputado afirma que non se enviou toda a documentación prevista e seguirá adiante coa actuación xudicial. NACIONALIZADA PRIMEIRO, PRIVATIZADA DESPOIS Entre esta documentación que o Goberno galego ha enviado atópase a memoria da contratación do traballo de KPMG, na que se asegura que esas "discrepancias" fixeron "aconsellable que a formulación formal realizásese como unha inspección @de la Xunta" a cargo de fondos autonómicos. As antigas caixas de aforro galegas (Caixa Galicia e Caixanova) atravesaron un proceso que consistiu na súa fusión ( Novacaixagalicia), bancarización ( Novagalicia Banco) e posterior privatización e venda a un grupo venezolano, que desembocou na entidade resultante Abanca. ENCARGO A KPMG A elección de KPMG, asegura o Goberno galego, debeuse a que era a única gran auditora non implicada en informes anteriores con ningunha das dúas caixas de aforros. Ademais, tiña experiencia en procesos similares e contaba cun sistema predictivo validado polo Banco de España. Tendo en conta que Ernst & Young, onde traballa agora a entón conselleira de Facenda, "non tiña experiencia neste tipo de actuacións". A Xunta apuntaba na memoria de 2009 que a decisión de contratación estaba condicionada por tres cuestiones: "A urxencia, senón emerxencia", para efectuarse o procedemento debido ao prazo para acollerse a axudas do Fondo de Reestruturación Ordenada Bancaria ( FROB); "a inexistencia doutras entidades" ás que encargar o traballo; así como "o cambio de procedemento desde o inicial de asunción da contratación e pago polas caixas de aforros ao de realización dunha inspección da Xunta". A CONSULTORA ALEGA QUE NON RECOMENDOU A FUSIÓN En maio deste ano, na comisión que investiga a crise financeira no Congreso, Fracesc Gibert, un dos autores do informe encargado en decembro de 2009 pola Xunta á auditora KPMG, manifestou que este documento non constituía unha auditoría nin tampouco unha recomendación sobre se era conveniente ou non realizar a fusión, senón que analizaba a situación das entidades ante ese escenario de fusión. Na proposta de servizos profesionais entregada por KPMG en decembro de 2009 deixábase claro que o seu traballo ía ser un "diagnóstico acelerado" sobre a viabilidade da operación. Afirmaba que as análises para realizar "serán preliminares" e non "en detalle". Tamén explicaba a auditora que non se encargaría, por exemplo, de "taxacións de activos fixos" das entidades, senón que o seu traballo baseouse "fundamentalmente en información proporcionada pola dirección das entidades". En 2013, os dous membros da auditora KPMG que coordinaron o informe realizado en decembro de 2009 a petición da Xunta, Carlos Trevijano e Francisco Gibert, compareceron no Parlamento galego, onde ratificaron que o que se fixo non foi unha auditoría, xa que a información das caixas tomouse das fontes sen proceder a unha verificación. CUSTO DO INFORME Así, na memoria da Xunta de 2009 debullábase o custo de elaboración do informe, que foi fixado nunha cantidade global que ascendeu a 1.034.591 euros a abonar en dúas anualidades. O total dos honorarios foi de 837.000 euros, aos que se sumaban 54.889 euros polo concepto de 'gastos xerais e outros gastos', así como 142.702 euros por IVE. O 80% abonouse en 2009 e o 20% restante en 2010. Para o financiamento do custo, a Xunta dispoñía dun importe de 451.978 euros de crédito en concepto de 'asesoramento en materia financeira', pero para o importe restante da anualidade de 2009 recorreuse a unha transferencia de crédito de 375.695 euros do programa de 'imprevistos e funcións non clasificadas'. As DATAS NON COINCIDEN Sobre a documentación que entregou a Xunta, En Marea denunciou o pasado domingo nun comunicado que as datas non coinciden. Así, mentres que a 'Memoria' da Xunta é do 29 de decembro de 2009, na proposta de servizos profesionais entregada por KPMG o 22 de decembro a empresa recoñece que leva traballando "desde o 3 de decembro". E é que o contrato con KPMG foi asinado o 22 de decembro e a auditora xa comprometía ter listo para o 23 de decembro un "borrador avanzado". "Con este último documento demóstrase así mesmo que non foi realmente a Xunta de Galicia quen fixo as cuestións que debían avaliarse na ' due diligence', senón que foi a propia KPMG, xa que a data de emisión da proposta de servizos profesionais é do 22 de decembro", expón En Marea. Neste documento expoñeríanse os aspectos para estudar que despois serían reproducidos literalmente na 'Memoria', con data de 29 de decembro. "É dicir, dentro deste proceso chafalleiro, o que fixo a Xunta de Galicia foi actuar e despois tratar de vestir o santo", denuncia o viceportavoz de En Marea.

Fonte: GaliciaPress




6 de noviembre de 2018

GAÑA A BANCA, PERDEN OS HIPOTECADOS




O Supremo decide que sexan os clientes quenes paguen o imposto das hipotecas
Tomouse a decisión despois de moitas horas de deliberación no Pleno da Sala do contencioso administrativo do Tribunal Supremo. O Tribunal Supremo ha decidido, finalmente, que sexan os clientes os que se fagan cargo dos pagos do imposto de actos xurídicos das hipotecas. Ao parecer a decisión tomouse con 15 votos a favor e 13 en contra, dos 28 maxistrados, nunha sesión cunha gran división. Foi unha resolución, sen dúbida, moi difícil. Desde o luns desta semana reuniuse durante horas o Pleno da Sala do contencioso administrativo do Tribunal Supremo para deliberar sobre se eran os bancos quen debía facerse cargo de tal imposto, pero, finalmente, non foi así. A primeira decisión foi que os bancos pagasen o imposto A primeira decisión que tomou o Tribunal Supremo, o pasado 18 de outubro, sobre o pago dos impostos das hipotecas -tras ditaminar que non debían ser os contratantes quen os asumise- foi que os pagasen as entidades bancarias. Acordouse que os bancos debían asumir desde ese momento os pagos por tal imposto, pero non só iso, senón que ademais tamén debían pagar aos clientes que contrataran hipotecas, no últimos catro anos, o diñeiro correspondente a ese pago. É dicir, os bancos debían asumir de forma retroactiva os impostos de miles de clientes, o que supoñía pagar unha gran cantidade de diñeiro. O día despois, con todo, o presidente da Sala, Luís María Díez- Picazo, optou por paralizar os recursos que quedaban pendentes para poder estudar o caso con máis tranquilidade. Desta forma chegouse ás xornadas de debate deste luns e martes. Así pois, finalmente decidiuse volver á doutrina anterior, favorecendo á banca, e facer así que os clientes sexan os que asuman o pago dos impostos das hipotecas, como se fixo ata agora. Desta forma evítase que as entidades bancarias teñan que facer un gran desembolso nos pagos retroactivos a unha gran cantidade de contratantes de hipotecas. Un debate de máis de 15 horas en dous días

Non foi unha decisión fácil e así quedou demostrado no longo debate que se produciu para chegar a ela. Entre o luns e este martes foron unhas 15 horas de deliberación para tratar de decidir se finalmente os bancos debían asumir ou non os pagos do imposto das hipotecas. Un debate que xerou unha gran división dentro do Tribunal pero que, a pesar diso, púidose resolver. Cabe mencionar, por outra banda, que aínda que a decisión xa foi adoptada, non será ata dentro duns días cando se faga oficial. Será tamén nese momento cando se poidan coñecer todos os detalles da deliberación e os motivos que levaron a tomar tal decisión.





24 de octubre de 2016

CHARLA SOBRE OS ABUSOS BANCARIOS EN EXPOSALNÉS









O vindeiro xoves 27 de outubro ás 20:00h en Cambados, nas instalacións de Exposalnés, terá lugar unha charla informativa sobre os abusos bancarios dos que son vítimas moitos usuarios en produtos tan cotiáns como unha hipoteca ou unha tarxeta de pago a prazos.

Os letrados Beatriz Rodríguez e Carlos Alonso, a semana pasada participaron na rolda de prensa en compañía do portavoz do Concello de Cambados, Xurxo Charlín, e Juan Rey, presidente da asociación de comerciantes de Cambados Zona Centro.

A entrada é gratuíta e todos os que o dessen poden levar as súas escrituras para saber se están afectados por algún tipo de cláusula abusiva.