"E TI, QUE SABES DO AUTISMO?"

"E ti, que sabes do autismo?" é a campaña coa que a Confederación Autismo España quere sensibilizar durante este ano sobre este trastorno do desenvolvemento, que afecta a un de cada 150 nenos nados e que se dá máis en homes que en mulleres.

O xornalista David Canteiro, o músico Luís Cobos e a actriz Nadia de Santiago son os tres famosos que poñen rostro a esta campaña, posta en marcha con motivo da celebración este hoxe do Día Mundial de Concienciación do Autismo.
Hai tantos tipos de autismo como persoas afectadas, razón pola que os responsables do movemento asociacionista insisten na importancia de que se fale de Trastorno do Espectro do Autismo (TEA), sinalou o director gerente de Autismo Madrid, Christian Loste.

Estímase que en España pode haber 35.000 persoas afectadas
Aínda que non existe un censo a nivel estatal nin autonómico, estímase que en España pode haber unhas 350.000 persoas afectadas, aínda que existe unha gran maioría sen diagnosticar, explicou o presidente de Autismo España, Antonio da Igrexa.

No entanto, estas cifras poderían ser máis elevadas despois de que as últimas investigacións en Estados Unidos sinalen que pode afectar a un de cada 88 nacementos, un "dato preocupante", subliñou Da Igrexa.

Nenos que xoguen de forma reiterativa co mesmo juguete, non miren aos pais, rexeiten o contacto físico, tarden en falar ou non sigan coa mirada un obxecto cando se lles sinala, son algunhas dos sinais que poden dar a voz de alarma.

Malia que este trastorno non se cura, o diagnóstico cedo e unha atención especializada son "vitais".

Un neno pode ser diagnosticado entre os 18-20 meses
O presidente de Autismo España subliñou que un neno pode ser diagnosticado entre os 18 e 20 meses e o feito de que desde ese momento reciba unha intervención especializada pode marcar "unha diferenza brutal" na súa vida e nas súas capacidades.
A este respecto, Loste precisou que aínda que estes nenos non falan, dalgún xeito "o autismo si che fala", porque cando un bebé de 16 meses non cumpre as pautas do desenvolvemento cognitivo estandarizadas, "o autismo estache dicindo que é posible que estea aí".
Aos poucos estase logrando a integración destas persoas, especialmente nalgúns ámbitos como o educativo, malia que fai 30 anos era impensable escolarizar a un neno con autismo.

Con todo, aínda quedan outras áreas nas que a integración case parece "un luxo", como é a laboral.

De feito, estímase que entre o 75 e o 90% das persoas adultas con TEA non teñen emprego en Europa, uns datos que poden ser extrapolados a España. Por iso, o lema da campaña mundial este ano é "Autismo e traballo, xuntos é posible".

A evolución do autista dependerá do seu nivel intelectual
A evolución no tratamento dos trastornos do espectro autista, aqueles que limitan a capacidade de desenvolvemento do individuo, dependerá do nivel intelectual dos afectados e, xa que logo, da súa resposta ante as terapias.

O 25 % dos casos de autismo presenta un bo nivel intelectual fronte ao 75 % con atraso mental, explicou  o xefe da Unidade de Psiquiatría de Nenos e Adolescentes do Hospital Ramón e Cajal de Madrid, Javier San Sebastián.

"No caso dos que presentan atraso mental, o 75% dos autismos clásicos, o pronóstico é moito peor", apuntou o especialista.

Así, facer psicopedagogía cun mozo que presente atraso mental e dificultade na linguaxe é máis complicado que si existise desenvolvemento da linguaxe, algo que mellora o pronóstico, segundo o doutor. Incide na necesidade de "facer unha implantación da linguaxe; ensinarlle a falar e motivarlle para iso".

Os trastornos do espectro autista teñen unha base biolóxica e orgánica, polo que non están orixinados nin pola contorna, nin o estilo educativo, e, segundo afirmou Javier San Sebastián, "prodúcese a raíz dun desajuste no que a xenética ten moito que ver a nivel cerebral".
O máis rechamante é a ausencia de linguaxe na época na que se debe iniciar. "É un indicio importante, pero non é suficiente", aclarou o doutor.

Tamén hai que ter en conta para o diagnóstico o feito de que "sexan rapaces moi ríxidos, que non toleren ben os cambios, que non teñan amigos, nin lles interese telos. Tampouco intercambian afectos nin no colexio, nin na súa propia familia. Pero si teñen rutinas, adóitalles interesar unha cousa concreta como, por exemplo, os trens ou a vida dun personaxe".