O MOMO DE VILANOVA HOMENAXEARÁ A CHON

Vilanova pon a guinda ao pastel das festas do Entroido na comarca do Salnés coa celebración do "velorio" e o desfile do Momo a próxima fin de semana. A festa no municipio se presenta moi concurrida por aqueles que non desexan despedirse do desenfreno do carnaval, e se apuntan á animada proposta para o sábado e domingo de piñata. Tradición e diversión se unen durante estos dous días na localidade, con desfiles, comparsas, carrozas, orquestas e fogos de artificio como ingredientes máis atractivos

.

A festa comenza o sábado 20, víspera do día grande e xornada do "Velorio do Momo".Como todos os anos unha comitiva se concentrará na Praza do Concello para chorar a morte do "Defuntiño Anxelo", que encarna un veciño introducido nunha caixa fúnebre. Ás 20:00 horas se inicia un percorrid

o polas rúas do casco urbán, con parada nos distintos establecementos hostaleiros para repoñer forzas. Ás asiduas plañideras que participan no desfile, o Concello e a Comisión Organizadora queren que se sumen persoas disfrazadas con outras roupas para dar maior colorido ó acto. De ahí que este ano decidiran convocar unhafesta temática dos anos 70, e animen a veciños e a visitantes a acudir ataviados ao estilo desa década. Para rememorar a música setentera, nada mellor que a discoteca móvil de La Duendeneta, que animará a festa na Praza do Castro ata a medianoite.

Cartel coa data prevista nun principio

O domingo 21 de febreiro e o Día do Momo. Ás 16:00 horas comenza a concentración de carrozas, comparsas e particulares que se unen á comitiva ante a Casa do Concello. Unha hora máis tarde, parte o desfile cuxo percorrido será o o de costume: Concello, Esteiro, Vilamaior, González Besada, Juan Carlos I, e de novo González Besada ata o Paseo Marítimo, onde se queimarán as figuras do Momo e da sardiña. A identidade da persoa da que se vai a facer o muñeco manteráse en segredo para garantizar a sorpresa. A lectura do Momo será a cargo do showman televisivo Xacobe Castro, na Praza do Castro, un espectáculo de fogos artificiais con verbena amenizada polo grupo Los D´Aché, arredor das 21:00 horas que porá o broche de ouro ao carnaval de Vilanova.

Esta celebración conta con unha grande afluencia de público e participantes. As comparsas e carrozas máis representativas da comarca do Salnés e doutras partes da provincia se desplazan ata a nosa localidade. Como dato, o ano pasado acudiron ó evento 46 comparsas e carrozas con casi mil persoas desfilando na comitiva. 

No cartel deste ano hai un pequeno homenaxe a CHON polo que se agarda algunha sorpresa.

VOLVE "A TI MEU CAMBADOS"

Hai escasos minutos Xaquín Charlín Piñeiro, fillo do noso amigo CHON, facía pública a sua decisión de continuar co blog creado polo seu pai "A TI MEU CAMBADOS" con este sinxelo comunicado no seu perfil de facebook e no de CHON. Xa sabedes a partir do 1 de decembro.


Boas Noites,

A ti meu Cambados arranca de novo a súa actividade o vindeiro 1 de Nadal, foi 

unha decisión persoal difícil pero inevitabel.

A liña de comunicación tradicional co administrador do Blog mantense 

(unhagrandechea@hotmail.com) e abrimos as portas a todos os que vaian coa 

liña editorial da Bitácora e queiran aportar o seu gran de area.

Estamos ben seguros de que logo da entrada de reapertura entenderedes 

as razóns polas cales se tomou esta decisión.

Sen outro particular e a espera das vosas respostas remítovos a todos a 

data citada, recibide un cordial saúdo.

Xaquín Charlín Piñeiro

Desde CORES DE CAMBADOS desexarlle toda a sorte do mundo nesta andaina para CHON jr. e para o blog nesta nova etapa.

HOMENAXE DE MERCHI A "CHON" NO CONCERTO DO PASADO DOMINGO

Reproducimos íntegramente o discurso de Merchi Álvarez do pasado domingo ao comezo do concerto solidario en Ribadumia a prol a loita contra a enfermidade do AME. Paralelamente mentras Merchi facía a sua alocución proxectábanse as imaxes que adxuntamos.

Hola boas tardes a tod@s:

En primer quero darvos as gracias unha vez máis por acompañarnos neste acto como en todos os anteriores e poñer o voso gran de area para encontrar unha cura para a AME.

Este concerto pra min é agridulce, estou moi contenta porque se realiza este concerto e é un pasiño  máis para encontrar unha cura pero o mismo tempo moi triste a vez porque esta semana foisenos Chon.

Un home que nunca dudou en sacar a lingua fóra por min, por nós, por tódolos afectados de AME, por encontrar unha cura, a primeira  persoa que se sumou dándome o seu apoio incondicional,  aparte dos meus familiares.

Nunca dudou en botar unha man, en aportar ideas, en animarme cando tiña dudas en crear o que hoxe é un feito, GaliciAME, asociación galega de AME, sempre estaba listo para apuntarse e botar unha man o que fixese falta.   

Foi a primeira  persoa en escribir  a primeira crónica sobre min, as palabras máis bonitas hacia min sairon das súas mans.

Por isto e moitas cousas máis, quero que iste concerto non só sea por nós senon tamén por ti Chon.

Queróvos pedir unha cousa antes de comezar o concerto, normalmente pídese un minuto de silencio, pois no non volo vou pedir, a Chon o silecio non lle gustaba máis ben era home de ruido, de alegría, de troula así que vouvos pedir un minuto de aplausos para él.

 

ESTE CONCERTO TAMÉN E PRA TI CHON.

Gracias

Entorno a 5 minutos estivo o público alí congregado aplaudindo a o noso querido "Chon" o primeiro en dar cobertura a loita de Merchi e de tanta xente, sobre todo rapaces, que padecen esta enfermidade.

¿POR QUE TIVECHES QUE PARTIR TAN CEDO “BENDITO CABRÓN”?

¿POR QUE TIVECHES QUE PARTIR TAN CEDO  “BENDITO CABRÓN”?

 (A MIÑA DESPEDIDA A CHON,  UN GRANDÍSIMO TIPO)

POR RICARDO DOMÍNGUEZ REY

Sinceiramente, nunca pensei que tería que escribir un artigo coma este e agora entendo mellor  o que debeu sentir, no seu dia, o propio Xaquín Charlín “CHON” tras o falecemento do seu, entón,  compañeiro na oposición, o socialista Rafael Blanco ou, máis recentemente, na morte do noso amigo común, Luís Rei, cando decidiu dedicarlles, a ambos,  unhas palabras a modo de homenaxe.

Non vou facer un resumo de todo o que supuxo e aportou  CHON á nosa vila e aos seus veciños  por que, nestes días, e por si alguén non o sabia aínda, quedou máis que exposto e aclarado;  máis ben, prefiro centrarme, sinxelamente, na súa faceta humana, na persoa que coñecín e da que me sinto, realmente, orgulloso de ter sido o seu amigo, e non se me ocorre mellor maneira que relatar unha anécdota, totalmente verídica, que lle aconteceu a unha amiga miña e que me contou ela no seu dia e que reflexa, a perfección, como era CHON.

Resulta que a miña amiga estaba casada e, por circunstancias da vida, como outros moitos matrimonios, acabou separándose; pois ben, nese momento, comezaron a circular polo pobo rumores de todo tipo, amplificados polo que hoxe en dia, supón esa “ágora” virtual que son as redes sociais e que, básicamente, dicían  que esta moza se separara por que o seu marido a atopara na cama cun amigo común do matrimonio, (amigo, que por certo,  tamén estaba casado)   cousa que, sexa dito,  era totalmente falsa; pois ben, como dicía, a miña amiga foi “crucificada” con tales rumores  ata que un dia explotou e soltou a súa ira en Facebook, intentando  desmentir tales calumnias; o seu comentario chegoulle a oídos de CHON e, a pesar de que non a coñecía persoalmente, mandoulle un privado non que lle dicía, básicamente,  que era unha muller libre, e unha vez separada non tiña por que darlle contas nin explicacións a ninguén, que debía pasar do que dixera a xente e, que en todo caso, o problema o tería o home casado co que, supostamente, tivera tal relación e non ela.  A miña amiga díxome que, naqueles momentos que o estaba pasando tan mal, aquelas palabras de alento foi o mellor que lle pasou e sentenciou: “Dende ese dia vou con CHON  a morte”.

Cecáis ese era un dos rangos máis destacados da personalidade de CHON, a súa predisposición en axudar aos demais: cando Merche pediulle axuda para  dar a coñecer  a enfermidade terrible que padecía, o AME, CHON implicouse a fondo como o que mais; tamén fíxose eco das demandas do Armenteira Club de Futbol reclamando unhas instalacións dignas ou das protestas de SOS PANADEIRA;  do mesmo xeito,  denunciou as presións “cuasi” mafiosas que  sufría un veciño por parte do   goberno local que, daquela,  mandaba nun pequeno municipio do Salnés e, tamén, non dubidou, en prestarlle axuda e asesoramento a unha muller que estaba recibindo ameazas  a través das redes sociais; así era CHON, unha persoa dunha inmensa nobreza que non lle importaba enfrontarse aos mais poderosos e denunciar  as inxustizas que se cometían cos máis  débiles.

Si tivera que definir a CHON cunha soa palabra, esa, sen dúbida, seria “paixón” , CHON era un home, sobre todo, apaixoado que, si ben, acostumaba a ser racional, en  ocasións, guiábase máis polo corazón que pola cabeza; con paixón falaba sempre da súa muller Tere e dos seus fillos, Xaquín  e Mariña; sentía paixón polos seus amigos e por eles daba a a cara e, paixón, tamén,   poñía en todo o que facía,  xa fora preparando o Entroido coa inesquecible UNHA GRANDE CHEA,  como membro activo  da asociación CORVILLON XIRONSA ou ao fronte do seu blog “A TI MEU CAMBADOS”, pódese dicir que CHON foi  un home  que soubo sacar o mellor da vida e vivila apaixoadamente.

Como xa dixen, CHON era un home moi familiar en toda a extensión da palabra, non so era un gran esposo, un gran pai ou un gran fillo senón que era algo tan difícil de ser, como  un gran cuñado e diso poden dar fe Luís Martinez e Manuel Leiroski.

Moitas veces tiñamos discutido  CHON e máis eu da influencia e a importancia  do seu blog no devir e sentir  do pobo e CHON acostumaba a dicirme: “mira, Ricardo, eu xa sei que para moita xente son un cabrón pero a estas alturas non vou cambiar” cousa que, obviamente, rebatíalle: como xa contei nunha ocasión, lembro as palabras que nunha ocasión díxome alguén: “CHON expresa o que a moitos nos gustaría poder  expresar  pero non podemos ou non nos atrevemos a dicir”;  CHON, pode ser que se gañara algunha enemizade, probablemente;  creo que foi Martin Luther King   o que dixo nunha ocasión: “Para ter inimigos non fai falta declarar unha guerra, soamente basta con dicir o que se pensa” e CHON acostumaba a dicir o que pensaba asumindo as consecuencias pero, dende logo, o seu número de amigos era infinitamente superior aos seus inimigos i, estas derradeiras semanas, desgraciadamente  foron unha boa proba de tal cousa: cando se soubo que estaba enfermo, a campaña #ANIMOCHON demostrou que moitos queriámolo e o preocupados que estábamos  polo seu estado de saúde e, sobre todo, o dia do seu multitudinario funeral quedou ben as claras todo o que representaba para Cambados a persoa de CHON.     

Lamentei moito non poder estar no último adeus do meu amigo, cando vives tan lonxe de Cambados e o repentino do seu falecemento fíxome imposible estar presente aínda que, por outro lado, mellor que fora así , prefiro que a última imaxe que teña de CHON sexa cando o vin na Festa do Albariño: alegre e festeiro coma sempre, sen dúbida  a súa particular  “marca da casa” e como, sen dúbida, moitos o lembraremos  eternamente.

Confesarei que non son crente senón mais ben todo o contrario pero, dende logo, si existe o ceo non teño a menor dúbida de que alí estará CHON,  “jodéndolle” a cabeza a San Pedro e dicíndolle algo do estilo: “Mira, Pedriño,  aquí non se está mal pero estarás dacordo  conmigo  que como en Cambados en ningún sitio” e, o pobre gardián das portas do ceo,  pensará, seriamente,  que para que se calara  se non habería forma de reencarnalo o, directamente mandalo de volta a terra dunha patada no cu.

    

UN SAUDO A TODOS E A TI, CHON, 

GRAZAS POR TODO O QUE NOS APORTACHES. 

 RICARDO DOMINGUEZ REY

A XAQUÍN CHARLÍN "CHON" *IN MEMORIAM*

A Ti Meu Chon

Quedou manifestamente claro na súa emocionante despedida do pasado xoves que somos moitos os cambadeses e cambadesas que nos sentimos tristes nestes días polo prematuro pasamento dun grande veciño, unha excelente persoa que tiña sempre na mente ao seu amado pobo. Chon desenvolveu un papel fundamental na difusión e denuncia das inxustizas e problemas da nosa vila, dende as súas ideas e dende o compromiso co seu querido Cambados. Tamén nos transmitiu moita alegría e regalounos numerosas festas a toda a veciñanza cambadesa.

Chon naceu e criouse no seo dunha familia humilde e traballadora do barrio de Triana, en Fefiñáns, pero tiña un carácter nobre; parecía un fidalgo cargado de utopías e tamén de soños alcanzables. Era un loitador incansable e un activista-defensor de todas as causas xustas.

Entre os seus méritos podemos destacar os seguintes: a recuperación e revitalización do Entroido cambadés, coa comparsa Unha Grande Chea, da cal foi fundador, en tempos nos que o goberno municipal se esforzaba por facer desaparecer a súa celebración; a dinamización lúdico-cultural, a través da organización de eventos e o impulso de festivais como o de Xironsa, asociación cultural que fai un importante labor pola música tradicional galega no noso pobo; o apoio aos clubs deportivos cambadeses, chegando a presidir o principal equipo de fútbol, o Juventud de Cambados; o compromiso político, que o levou a ser concelleiro e a pelexar por democratizar, denunciar e resolver os problemas da nosa localidade; a defensa dos dereitos de traballadores e traballadoras, exercendo como delegado sindical durante tres décadas e sendo artífice da consecución para Cambados dos terceiro e cuarto xulgado; a defensa da lingua e da cultura galega en todos os ámbitos, tanto na súa contorna profesional, no mundo da xustiza, coma fóra dela; e, finamente, a creación dun dos primeiros e mellores blogs cambadeses, A Ti Meu Cambados, seguido diariamente por centos de persoas, que se informaron de moitos dos feitos e acontecementos locais grazas a incansable actividade do autor de numerosas crónicas, imprescindibles para unha boa parte da poboación cambadesa.


Por todo iso, e por moito máis, Chon non desaparecerá nunca da memoria dos seus veciños e veciñas. Porque os bos e xenerosos permanecen eternamente

nas mentes e nas historias dos seus pobos. Chon tiña un gran corazón que o levaba a preocuparse e a procurar o benestar da súa veciñanza, e tamén a intentar alegrarlles moitas datas. Non esqueceremos nunca a súa simpatía e o seu sentido do humor, a súa retranca e o seu espírito festeiro. Ademais, lembraremos a nobreza do seu carácter e a xustiza das súas accións. 

Á súa familia, á súa dona Teresa, ao seu fillo Xaquín e á súa filla Mariña debemos facerlles saber que para moitos cambadeses e moitas cambadesas, Chon sempre será un dos grandes homes de Cambados. Apertas eternas, amigo. Segues entre nós.


Tino Cordal.
Amigo e veciño de Chon.

A ÚLTIMA VEZ QUE CONVERSEI CON CHON

Exáctamente non foi a última vez que falei con Chon, a penúltima para ser máis exactos.
Foi na sua casa dias despois de saír do hospital onde estivera ingresado case duas semanas.

En Chon ese dia vin a forza, a valentía e o coraxe que conocía dos seu artigos. A ilusión que poñía nos seus escritos era a mesma que poñía na sua familia e as ganas de vivir iguais as suas conviccións.
Comentoume que a pesar de ser unha persoa querida e "odiada" en partes semellantes recibira neses momentos o apoio, os ánimos e o cariño de xente de toda condicións social e política. Como el mesmo me dixo..."xente que nunca pensei que fora a facelo".

Chon nunca te deixaba indiferente cos seus artigos. A tal punto chegou que tivo que dimitir como Concelleiro por escribir unha verdade. Cecáis as formas ou as ganas de quedar ben de certas persoas levárono a tomar esa decisión non compartida por moitos.

Desa conversa quédome coas enormes ganas coas que se enfrontou sua enfermidade e que o arrancou do lado da sua familia e amigos demasiado cedo.

Desde aquí un forte abrazo a Teresa, Chon Jr e Mariña e ao resto da familia.

CHON!! Vémonos!!!!

CHON DEIXANOS ORFOS

 Hai escasas duas horas enterábamonos do pasamento de Xaquín    Charlín   "CHON".  

A os 58 anos a enfermidade pudo con el, a pesares das ganas e a valentía coa que se enfrontou a ela.
Funcionario de Xusticia sempre colaborou e participou nos proxectos que se lle propoñían.
Na política como concelleiro do BNG, sindicalista da CIG, no C.J. Cambados, no Xuven, na mellor comparsa da historia de Cambados, "Unha Grande Chea", no proxecto "Xironsa", en calquer causa solidaria, a última a loita contra a "AME", por suposto a sua faceta como blogger e moitas máis iniciativas. 
Por todo esto "CHON" gañouse o aprecio e admiración de moitos cambadeses e de moita xente de fora de Cambados.

Agora o mundo "blogger" queda sin un dos seus máximos expoñentes.

Pero sobre todo un esposo, un pai e un amigo que se vai deixando un oco irremplazabel.

Desde aquí un abrazo para a familia e amigos máis íntimos.

CAMBADOS NOTICIAS LANZA A CAMPAÑA "#ánimoCHON"

Os creadores de Cambados Noticias poñen en marcha a campaña #ánimoCHON.
Desde esta plataforma animamos a todos os veciños, amigos e familiares do noso compañeiro a que se saquen unha foto cun cártel que poña "#Ánimo Chon".
¡Esperamos a túa foto!

Tras saber da enfermidade do noso compañeiro "todo o mundo" empezou a preocuparse e a interesarse polo estado de saúde de Xaquin Chon Charliun Gonzalez
Animádevos a desde o evento a amosarlle o voso apoio na loita contra enfermidade, coa sua forza e o noso apoio logrará vencela.

DE CHOCHITOS, GALAS, PRESENTADORAS E OUTRAS COUSAS.

Levaba tempo querendo escribir unhas verbas de apoio a Chon, polo asunto do “Chochito de Ouro” e tras as polémicas destes últimos dias creo que chegou a hora de felicitalo, que non compartir, pola sua valente decisión de dimitir naquel momento.

Felicitalo porque o importante do artigo era que 40.000€ foron gastados para que unhas privilexiadas foran a centros privados cos cartos de todos os españois a revisións xinecolóxicas, sin esperas e seguramente en horario laboral. O importante era eso e non o apelativo co que se refireu a Soraya. O que máis me extrana de todo é que xa pasou tempo e nadie explicou nada dos cartos nin o Bloque a o que o apelativo “chochito de Ouro” non lle gustara nada de nada e de onde saíron as críticas, para min máis duras contra Chon, nin de Soraya para defenderse ou xustificar ese gasto.

Sabedores da repercusión que ten “A ti meu Cambados” todo isto confirmoume que a Chon o estaban agardando e tan pronto puideron foron a por él, dende os seus rivais políticos ata algún medio escrito afín a o réxime.

Fai dous dias neste blogg publicouse un artigo moi parecido no que se denunciaba un gasto de máis de 160.000€ nos xardíns da Moncloa e no despacho de Soraya e como o meu blogg non ten a repercusión nin lle teñen medo, non teñen que terllo, nin son concelleiro, e non usei apelativos "ofensivos" non pasaou nada por agora. Si non o mirástedes pica aquí .

Felicitalo por retirar un artigo e non me refiro so a o de Sorayita senón a un sobre a estudante de periodismo que presentou a Gala do Albariño, por certo bastante nervosa e con pouca soltura que supoñemos foron debidos a os nervios propios do debú.

Cando a rapaza veu en “A ti meu Cambados” o artigo pouco menos que se derrumbou sabedora da audiencia que ten Chon e a repercusión. Entón duas persoas moi cercanas a esta rapaza foron a falar con Chon para pedirlle que retirara parte do artigo e Chon ,esa persoa tan mala ese diaño con rabo e tridente, retirou o nome e as fotos da rapaza no artigo. O que non sabía Chon e que neses intres nos que era retirado parte  do artigo, a nosa estudante de Periodismo facía un comentario via twitter falando da mala xente que hai en Cambados, do asco que lle producen e colgando fotos de ela nun iate(a o parecer non estaba tan preocupada).
Decirlle dende aquí que unha palabriña máis no seu twitt e non se levantaría tanta polémica. Decir “alguna gente de mi pueblo me da asco” ou “que asco alguna gente de Cambados” soa i é diferente a o que ela dixo. O que non conseguiron foi que se retiraran os artigos con todos os datos en “Alza La Voz Cambados”, fose polo que fose. Están aí para ler e saber un pouco máis desta historia.

Dende CORES DE CAMBADOS grazas CHON.

CHON SABE CONXUGAR O VERBO DIMITIR

Facendo o que outros non fan.

A dirección do BNG aceptou a dimisión do concelleiro Xaquín Charlín González en Cambados despois de que realizara un comentario que o partido político cualifica como "machista" no seu blog persoal  (A TI MEU CAMBADOS) dirixido á vicepresidenta do Goberno, Soraya Sáenz de Santamaría.

Tras retirar do seu blog o comentario, o edil pedíu desculpas publicamente e anunciou que abandonará o seu cargo na corporación de Cambados.

A dirección da agrupación nacionalista manifesta o seu rexeitamento ao comentario realizado no blog e reprobou o contido ao igual que "contra todo tipo de manifestación sexistas como a que se acaba de producir".

Xaquín Charlín indicou que presentou a súa renuncia "voluntariamente", sen que o partido tivese que chegar a pedirlla, e que este mércores fará oficial a súa renuncia á acta de concelleiro por rexistro. A decisión adoptouna porque "non lle quero facer dano ao partido, non quero arrastrar ao BNG con isto. Antes de facerlle dano, marcho".

Arremeteu contra o PP pola actitude adoptada neste asunto e sinalou que "son un veciño que teño ou meu traballo, non vivo dá política como vos do PP, por iso o deixo,". O nacionalista seguirá como militante no BNG de Cambados "se me deixan" e considera que toda a situación "se está a desmadrando", pero "ante ou cariz que está a tomar ás cosuas, deixoo,".

Dende este blog non aprobamos a forma pero si o fondo da cuestión que estase a esquecer.   

Gastar 40.000 euros en algo que fai a seguridade social non e lóxico. Os cidadánas temos que pagar incluso os medicamentos e algunhas privilexiadas teñen revisións xinecolóxicas sen agardar nas listas de espera como "todo Dios".