PREPOTENCIA E ABUSO DE PODER

A continuación podedes ler un artigo de opinión de Mercé Rivas Torres que me parece moi bo. Publicado por "El PLURAL"

Mariano Rajoy, así como varios dos seus ministros e altos cargos, están nunha posición de prepotencia fronte aos cidadáns máis propia dunha ditadura que dunha democracia. O que empezou sendo unha maioría absoluta pode acabar converténdose nun abuso de poder.

Fai escasos días, durante as vacacións Navideñas na súa terra e en plena imputación a José Luís Baltar, Rajoy afirmaba cortantemente aos xornalistas que non había ir a Santiago para falar dun dos maiores caciques deste país e membro do PP. Toda a corrupción que está saíndo á boia sobre o presidente de Honor do PP de Orense e a querella que lle interpuxo o fiscal xefe de Ourense por prevaricación non lle preocupa ao presidente do seu partido. Ata chegou a afirmar en plena campaña electoral que en Galicia non había caciques, só "persoas que teñen influencia e utilízana en época electoral".

Pero que se creu Rajoy que é? É o presidente do Goberno de España porque os españois votárono mayoritariamente pero igual que saíu elixido pode deixar de selo no momento que o deixen de votar. A súa principal obrigación é render contas aos cidadáns, aos que lle votaron e aos que non.

E falar do tema Baltar é moi importante xa que en Orense o caciquismo de devandita familia fai que o contido da palabra democracia non se desenvolveu nunca.

A número dous do partido, Dores de Cospedal, non se queda curta en canto a prepotencia e chulería. É a política mellor paga de España por encima do xefe do Estado e do seu xefe, o presidente do Goberno, pero permítese a desfachatez de retirar o soldo aos deputados da súa autonomía, de esquecerse de declarar 7.000 euros a Facenda e de non dar nin contas nin explicacións do que fai mentres desmantela a pasos axigantados o que había en Castilla-A Mancha de Estado de Benestar .

Pero aí non se queda a cousa. O presidente da Comunidade de Madrid, Ignacio González, búrlase dos médicos que mantiveron unha dura batalla contra a privatización da sanidade, si non operan é porque non lles dá a gana, e despreza aos traballadores do metro difundindo campañas de que son uns privilexiados. Eses privilexios aos que se refire González son dereitos que co tempo han ir gañando os traballadores nas súas negociacións de convenio. Son dereitos pactados e aprobados pola dirección do Metro e polos representantes dos traballadores. Non son regalitos que lles caeron do ceo.

E mentres se burla dos que protestan porque perden dereitos adquiridos concede ao Rei do Xogo todo tipo de prebendas para converter Madrid no maior puticlub de España. ?Fixéronlle un traxe a medida?, denunciou a oposición e é que a Asemblea de Madrid, obviamente coa maioría absoluta do PP, deu ao cuestionado Adelson todo tipo de prebendas para o seu macroproyecto. Fai escasos días aprobaban unhas reducións fiscais ao xogo por valor de 1.800 millóns de euros mentres que privatizaban a sanidade para aforrarse uns 200 millóns ao ano.

Tanto Cospedal como González afirman tajantemente que a sanidade privada é máis barata: 441 euros por habitante e ano fronte aos 600 na pública, pero en 2012 a Comunidade de Valencia pagou un canon de 639 euros por habitante a Ribeira Saúde UTE, a empresa que xestiona Alzira, que agora pide elevar a taxa por resultarlle insuficiente. E con estes exemplos valencianos privatizaron 10 hospitais e 27 centros de saúde.

Pero a eles estes argumentos non lles inflúen. Van ao seu con paso firme. Os seus obxectivos están claros: facer de todo un puro negocio. E o método para conseguilo non lles importa. O fin xustifica os medios para os dirixentes do PP.

Decatáronse os votantes do PP de todas as tropelías que se están cometendo ou quizais non lles importan?

Poderiamos seguir a lista de chulos- prepotentes que emergen nas filas da dereita máis conservadora ata encher folios pero quixese finalizar esta reflexión coa alcaldesa de Madrid. Esa señora que tras falecer cinco rapazas no Madrid Area polos "muchísimos fallos" (por denominalos de forma suave) cometidos en cadea polo Concello, organismos dependentes e organizadores da festa, ten a pouca vergonza de irse a un spa a Portugal. Días despois con sorriso irónica dicía nunha roda de prensa que non tiña por que falar da súa vida privada.

Pero á súa volta a Madrid seguiu sen aclarar que sucedeu, sen dar explicacións, sen pedir desculpas e sen dimitir porque segue na súa spa eterno de estar por encima de todo e de todos. Si de algo nos decatamos do que pasou aquela noite foi polos medios de comunicación.

Esta forma de comportarse estase convertendo en "denominación de orixe" dos dirixentes do Partido Popular e nada ten que ver cun Estado transparente e democrático. Están xogando con algo moi perigoso, están utilizando os votos de moitos cidadáns para converterse en pequenos dictadores, cada un no seu sector, na súa cidade.

O peor disto é que estes pequenos dictadores unidos poden converter á sociedade española nun sistema irrespirable.


Mercè Rivas Torres é xornalista i escritora.